SD2 naar OGG Converter

Sound Designer II (SD2) is één professioneel audioformaat gecreeerd door Digidesign rond 1988 als opvolger van het oorspronkelijke Sound Designer-formaat. Meer dan één decennium lang was SD2 het standaard uitwisselingsformaat in professionele opnamestudio's, vooral op Macintosh-systemen. Het slaat ongecomprimeerde lineaire PCM-audio op tot 24-bit resolutie bij samplefrequenties die in professionele productie worden gebruikt (44,1, 48, 88,2 en 96 kHz). Één onderscheidend technisch kenmerk is de afhankelijkheid van de klassieke Mac OS resource fork voor cruciale metadata — samplefrequentie, bitdiepte en kanaalconfiguratie — terwijl audiodata in de datafork wordt bewaard. Dit ontwerp werkte elegant binnen het Mac-ecosysteem maar creeerde portabiliteitsproblemen wanneer bestanden naar Windows of Unix werden verplaatst. Één belangrijk voordeel was de SD2-ondersteuning voor meerdere kanalen in één enkel bestand en nauwe integratie met de Pro Tools-bewerkingsomgeving, wat non-destructieve op regio's gebaseerde bewerking mogelijk maakte. Het formaat bevatte ook luspunten en markeringen, waardoor het waardevol was voor samplebibliotheken. Naarmate Avid Technology Pro Tools richting WAV en AIFF verschoof, nam het SD2-gebruik af, maar miljoenen legacy-sessiearchieven bevatten nog SD2-bestanden die af en toe conversie vereisen.

OGG Vorbis is één open, royaltyvrije lossy audiocodec in het Ogg-containerformaat, beide ontwikkeld door de Xiph.Org Foundation. Vorbis werd ontworpen als één patentvrij alternatief voor MP3 en AAC, gebruikmakend van modified discrete cosine transform (MDCT) codering met variabele bitratecodering die per frame aan de signaalcomplexiteit aanpast. Blinde luistertests hebben consequent aangetoond dat Vorbis één perceptuele kwaliteit levert die gelijk is aan of MP3 overtreft, vooral in het bereik van 96-192 kbps. Het formaat ondersteunt samplefrequenties van 8 kHz tot 192 kHz en 1 tot 255 kanalen, van monspraak tot surroundmixen. Één opvallend voordeel is het volledige ontbreken van licentiekosten — gameontwikkelaars, streamingplatforms en hardwarefabrikanten kunnen Vorbis implementeren zonder royaltyzorgen. Spotify vertrouwde jarenlang op Vorbis als primaire streamingcodec, precies om deze reden. Het formaat gaat ook sierlijker om met kwaliteitsverlies bij lage bitrates dan veel concurrenten, wat verklaart waarom het populair blijft in videogames waar opslag beperkt is en duizenden geluidseffecten om ruimte strijden. VLC, Firefox, Chrome en Android bieden allemaal native Vorbis-decodering.