CVS do MP2 Converter

CVS to telefoniczne kodowanie audio oparte na modulacji delta ze zmiennym nachyleniem, reprezentujace glos za pomoca 1-bitowego schematu delta, w ktorym wielkosc kroku dostosowuje sie do sledzenia amplitudy sygnalu wejsciowego. Opracowany w ramach standardow CCITT (obecnie ITU-T) w latach 70. XX wieku, CVS koduje przez porownanie kazdej probki z poprzednia i wypisanie pojedynczego bitu — w gore lub w dol — przy czym wielkosc nachylenia zmienia sie na podstawie ostatnich wzorcow bitowych. Daje to wyjatkowo niskie szybkosci transmisji, zwykle 16 kbps przy probkowaniu 8 kHz, co jest efektywne dla waskiego pasma glosu przesylanego ograniczonymi kanalami. Pliki CVS przechowuja dane zakodowane delta ze znakiem i sa powszechnie przetwarzane za pomoca narzedzi takich jak SoX. Istotna zaleta jest oszczednosc pasma: podejscie 1-bit-na-probke wymaga minimalnej przepustowosci transmisji, co jest niezbedne dla wojskowych laczy radiowych i wczesnej infrastruktury telefonii cyfrowej. Mechanizm adaptacyjnego nachylenia zapobiega rowniez znieksztalceniom przy szybko zmieniajacych sie sygnalach, utrzymujac jednoczesnie szum granularny na akceptowalnym poziomie w cichych fragmentach. Choc wspolczesne kodeki szerokopasmowe zastapily CVS, zachowuje on znaczenie historyczne i niszowa przydatnosc w starszych urzadzeniach telekomunikacyjnych i systemach komunikacji wbudowanej.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.