Konwerter IIQ na JFIF

JFIF (JPEG File Interchange Format) to standardowa specyfikacja formatu pliku do przechowywania obrazów skompresowanych JPEG, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w wersji 1.0 w 1991 roku i zaktualizowana do wersji 1.02 w 1992 roku. Podczas gdy standard JPEG (ISO/IEC 10918-1) definiuje algorytm kompresji — dyskretną transformatę kosinusową, kwantyzację i kodowanie entropijne przekształcające dane pikseli w zwarty strumień bitowy — nie określa formatu pliku. JFIF wypełnia tę lukę, definiując minimalny kontener, który otacza strumień JPEG metadanymi niezbędnymi do interoperacyjnego wyświetlania: proporcje piksela, jednostki rozdzielczości (DPI lub punkty na centymetr), specyfikacja przestrzeni kolorów (YCbCr z konwersją z RGB wg CCIR 601) oraz opcjonalna osadzona miniaturka. Kontener JFIF jest identyfikowany przez segment znacznika APP0 na początku pliku, zawierający ciąg ASCII 'JFIF' i numer wersji. Niemal każdy istniejący plik JPEG jest zgodny ze specyfikacją JFIF — gdy ludzie mówią o 'pliku JPEG', prawie zawsze mają na myśli plik JFIF, nawet jeśli rozszerzenie to .jpg lub .jpeg. Jedną z zalet jest uniwersalność: prostota JFIF i wczesna data publikacji (wyprzedzająca konkurencyjne propozycje jak EXIF) sprawiły, że format został przyjęty przez praktycznie każdą platformę sprzętową i programową jako bazowy format pliku JPEG, ustanawiając interoperacyjność, która uczyniła JPEG najpowszechniej używanym formatem obrazów na świecie. Celowy minimalizm specyfikacji to kolejna zaleta — definiując tylko niezbędne metadane do poprawnego wyświetlania i pozostawiając miejsce na rozszerzenia specyficzne dla aplikacji przez dodatkowe znaczniki APP, JFIF okazał się wystarczająco rozszerzalny, aby pomieścić dane Exif z aparatów, profile kolorów ICC i metadane XMP bez naruszania wstecznej kompatybilności.