AAF - MPEG Converter

AAF (Advanced Authoring Format), içerik oluşturma araçları arasında prodüksiyon verilerinin değişimini kolaylaştırmak için tasarlanmış profesyonel bir multimedya değişim formatıdır. Başlangıçta Microsoft, Avid Technology ve Adobe Systems'ı içeren bir konsorsiyum tarafından geliştirilen format, şu anda Advanced Media Workflow Association (AMWA) tarafından yönetilmektedir. İlk olarak 1998'de yayımlanan AAF, yalnızca ses ve video özünü değil, aynı zamanda editoryal kararları, efekt parametrelerini, geçişleri ve zaman çizelgesi yapılarını da koruyan zengin bir meta veri çerçevesi sunar. Bu özellik, projelerin farklı kurgu sistemleri arasında taşındığı ve daha basit formatların atacağı karmaşık kompozisyon bilgilerini koruması gereken post-prodüksiyon iş akışlarında özellikle değerlidir. AAF, hem gömülü hem de referanslı medyayı destekleyerek editörlere her şeyi tek bir dosyada birleştirme veya medyayı bağlantılı referanslarla harici tutma esnekliği sağlar. Format, tam zaman kodu desteğiyle birden fazla video ve ses parçasını işleyerek yayın ve film projeleri için güvenilir bir araç haline gelir. Meta veri korumasına yönelik yapılandırılmış yaklaşım, geçişlerin, anahtar karelerin ve klip ilişkilerinin farklı prodüksiyon platformlarında iş birliği yaparken uygulamalar arası gidiş-dönüş sürecinde korunmasını sağlar ve yeniden çalışma ile manuel yeniden yapılandırma ihtiyacını azaltır.

MPEG (MPEG-1), Hareketli Görüntü Uzmanlar Grubu tarafından ISO/IEC 11172 olarak Ağustos 1993'te yayımlanan temel bir video ve ses sıkıştırma standardıdır. Hareketli görüntülerin ve ilişkili sesin kayıplı sıkıştırılması için i̇lk uluslararası standart olup sonraki neredeyse tüm video codec'lerini etkileyen prensip ve teknikleri ortaya koymuştur. MPEG-1 video sıkıştırması; hareket telafili tahmin, ayrık kosinüs dönüşümü kodlama ve değişken uzunluklu entropi kodlamanın birleşimiyle I-kareler (kare içi kodlanmış), P-kareler (tahminli) ve B-kareler (çift yönlü tahminli) olmak üzere üç kare türü etrafında organize edilir. Standart, SIF çözünürlükte (NTSC için 352x240) VHS kaset kalitesine eşdeğer görüntü üreterek ses ve video için birleşik yaklaşık 1,5 Mbps bit hızını hedefler. Bu sıkıştırma düzeyi, 1x hızlı CD-ROM sürücülerinin veri aktarım hızına uyacak şekilde özellikle seçilmiş ve 1990'ların başında dijital videoyu tüketicilere ulaştıran Video CD formatını mümkün kılmıştır. Ses bileşeni — özellikle Katman III (MP3) — tarihin en etkili ses formatı haline gelmiştir. I/P/B kare yapısı, hareket tahmini yaklaşımı ve blok tabanlı dönüşüm kodlama, MPEG-2'den H.264'e ve ötesine kadar her büyük video codec'inin izlediği mimari şablonu oluşturmuştur. Sıkıştırma verimliliği açısından çoktan aşılmış olmasına rağmen MPEG-1, neredeyse tüm medya yazılımları tarafından desteklenmeye devam etmektedir.