VQF MP2 Dönüştürücü

VQF, 1994'te NTT (Nippon Telegraph and Telephone) tarafından geliştirilen ve daha sonra Yamaha tarafından SoundVQ markasıyla ticarileştirilen kayıplı bir sıkıştırma teknolojisi olan TwinVQ (Transform-domain Weighted Interleave Vector Quantization) ile kodlanmış sesin dosya uzantısıdır. Kodek, eşdeğer algısal kalitede MP3'e göre yüzde 30 ila 35 boyut avantajı iddia ediyordu — 96 kbps VQF dosyasının 128 kbps MP3 ile eşleştiği söyleniyordu — ve bu durum 1990'ların sonlarındaki format savaşlarında önemli bir heyecan yarattı. TwinVQ, 80, 96, 112, 128, 160 ve 192 kbps'de sabit bit hızlı kodlamayı destekler ve temel algoritma MPEG-4 Audio standardına (ISO/IEC 14496-3) tanımlı nesne türlerinden biri olarak dahil edilmiştir. Güçlü teknik özelliklerine rağmen VQF yaygın benimseme sağlayamadı: kodlama MP3'e kıyasla yavaştı, donanım oynatıcı desteği kısıtlıydı ve tescilli lisanslama üçüncü taraf geliştirmeyi caydırdı. 2009'da FFmpeg projesi TwinVQ kod çözücüyü tersine mühendislikle geliştirerek VLC ve diğer açık kaynak oynatıcılara oynatma desteği getirdi. VQF, kodek tarihinde dikkate değer bir vaka çalışması olarak durmaktadır — teknik olarak iddialı ancak MP3'ün ekosistem ivmesi ve ardından AAC'nın yükselişi karşısında gölgede kalmıştır.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), orijinal proje adı MUSICAM olarak da bilinen ve 1993'te ISO/IEC 11172-3 kapsamında standartlaştırılmış algısal bir ses kodekidir. Halefi MP3 tüketici sahnesinde öne çıkarken, MP2 profesyonel yayıncılıkta bugün hâlâ sürdürdüğü kalıcı bir niş oluşturmuştur. Kodek, sesi polifaz filtre bankası aracılığıyla 32 alt banda ayırır, maskeleme eşiklerini belirlemek için psikoakustik model uygular, ardından her alt bandı buna göre niceler ve Huffman kodlar. Tipik yayın dağıtımları stereo için 192-384 kbps kullanarak Layer III'e kıyasla daha düşük kodlayıcı karmaşıklığı ve daha i̇yi hata dayanıklılığıyla şeffaf kalite sunar. Bu özellikler, DVB televizyonu, DAB dijital radyo ve HDV kamera standardının MP2'yı neden zorunlu kıldığını veya tercih ettiğini açıklar. Kodlayıcı gecikmesi de daha kısadır — dudak senkronizasyonunun önem taşıdığı canlı yayıncılık için kritik bir özellik. Standartlaştırmadan onlarca yıl sonra MP2'yı güncel tutan üç avantaj: kablosuz yayın sinyalleri için hayati olan iletim hataları altında zarif bozulma, gerçek zamanlı yayın zincirlerine uygun minimum kodlama gecikmesi ve Avrupa ile Asya yayın çerçevelerinde köklü düzenleyici kabul.