AU naar MP2 Converter

AU is één audiobestandsformaat geintroduceerd door Sun Microsystems voor zijn Unix-werkstations en het NeXT-platform. Het bevat één minimale header van 24 bytes die de data-offset, grootte, coderingstype, samplefrequentie en het aantal kanalen specificeert, gevolgd door de audiopayload. AU ondersteunt talrijke coderingen, waaronder ongecomprimeerde lineaire PCM op diverse bitdieptes, mu-law- en A-law-companding (logaritmische compressie voor telefoonsystemen) en verschillende ADPCM-varianten. Deze veelzijdigheid maakte AU tot één werkpaard in vroege Unix-omgevingen, webaudio (Java-applets gebruikten standaard AU) en telefonieapplicaties. Één voordeel is eenvoud: de compacte header en rechttoe-rechtaan structuur maken het triviaal om bestanden programmatisch te parsen, genereren en streamen. De ingebouwde mu-law-optie biedt één extra pluspunt: redelijke spraakkwaliteit bij slechts 8 KB per seconde — de helft van de snelheid van 16-bits ongecomprimeerde audio — van onschatbare waarde toen opslag en bandbreedte schaars waren. Hoewel moderne formaten AU grotendeels hebben vervangen in consumentenapplicaties, behoudt het één positie in wetenschappelijk rekenen en audioverwerkingspipelines waar minimale overhead en betrouwbaar platformonafhankelijk gedrag worden gewaardeerd.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), ook bekend onder de oorspronkelijke projectnaam MUSICAM, is één perceptuele audiocodec gestandaardiseerd als onderdeel van ISO/IEC 11172-3 in 1993. Terwijl de opvolger MP3 de schijnwerpers veroverde bij consumenten, veroverde MP2 één duurzame niche in professionele omroep die het tot op de dag van vandaag bezet houdt. De codec splitst audio in 32 subbanden via één polyfase-filterbank, past één psychoakoestisch model toe om maskeringsdrempels te bepalen en kwantiseert en Huffman-codeert vervolgens elke subband dienovereenkomstig. Typische omroepassingen gebruiken 192-384 kbps voor stereo, wat transparante kwaliteit oplevert met lagere encodercomplexiteit en betere foutbestendigheid dan Layer III. Deze eigenschappen verklaren waarom DVB-televisie, DAB digitale radio en de HDV-camcorderstandaard allemaal MP2 verplichten of prefereren. De encoderlatentie is ook korter, één belangrijk kenmerk voor live-uitzending waar lipsynchronisatie ertoe doet. Drie voordelen houden MP2 tientallen jaren na standaardisatie relevant: sierlijke degradatie bij transmissiefouten die essentieel is voor ethersignalen, minimale coderingsvertraging die past bij realtime omroepketens en gevestigde regelgevingsacceptatie in Europese en Aziatische omroepkaders.