Konwerter AU na MP2

AU to format plikow audio wprowadzony przez Sun Microsystems dla stacji roboczych Unix i platformy NeXT. Charakteryzuje sie minimalnym, 24-bajtowym naglowkiem okreslajacym przesuniecie danych, rozmiar, typ kodowania, czestotliwosc probkowania i liczbe kanalow, po ktorym nastepuje wlasciwy strumien audio. AU obsluguje liczne kodowania, w tym nieskompresowane liniowe PCM o roznych glebiach bitowych, kompresje mu-law i A-law (logarytmiczna, stosowana w systemach telefonicznych) oraz kilka wariantow ADPCM. Ta uniwersalnosc sprawila, ze AU stal sie fundamentem wczesnych srodowisk Unix, audio w internecie (aplety Javy domyslnie uzywaly AU) i zastosowan telefonicznych. Jedna z zalet jest prostota: kompaktowy naglowek i nieskomplikowana struktura czynia parsowanie, generowanie i strumieniowanie programistycznie trywialnym. Wbudowana opcja mu-law stanowi kolejny atut, zapewniaajc akceptowalna jakosc mowy przy zaledwie 8 KB na sekunde — polowa przepustowosci nieskompresowanego 16-bitowego audio — co bylo nieocenione, gdy pamiec i przepustowosc byly deficytowe. Choc nowoczesne formaty w duzej mierze zastapily AU w zastosowaniach konsumenckich, zachowuje on swoja pozycje w obliczeniach naukowych i potokach przetwarzania audio, gdzie cenione sa minimalny narzut i niezawodne wieloplatformowe dzialanie.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.