Konwerter AU na RA

AU to format plikow audio wprowadzony przez Sun Microsystems dla stacji roboczych Unix i platformy NeXT. Charakteryzuje sie minimalnym, 24-bajtowym naglowkiem okreslajacym przesuniecie danych, rozmiar, typ kodowania, czestotliwosc probkowania i liczbe kanalow, po ktorym nastepuje wlasciwy strumien audio. AU obsluguje liczne kodowania, w tym nieskompresowane liniowe PCM o roznych glebiach bitowych, kompresje mu-law i A-law (logarytmiczna, stosowana w systemach telefonicznych) oraz kilka wariantow ADPCM. Ta uniwersalnosc sprawila, ze AU stal sie fundamentem wczesnych srodowisk Unix, audio w internecie (aplety Javy domyslnie uzywaly AU) i zastosowan telefonicznych. Jedna z zalet jest prostota: kompaktowy naglowek i nieskomplikowana struktura czynia parsowanie, generowanie i strumieniowanie programistycznie trywialnym. Wbudowana opcja mu-law stanowi kolejny atut, zapewniaajc akceptowalna jakosc mowy przy zaledwie 8 KB na sekunde — polowa przepustowosci nieskompresowanego 16-bitowego audio — co bylo nieocenione, gdy pamiec i przepustowosc byly deficytowe. Choc nowoczesne formaty w duzej mierze zastapily AU w zastosowaniach konsumenckich, zachowuje on swoja pozycje w obliczeniach naukowych i potokach przetwarzania audio, gdzie cenione sa minimalny narzut i niezawodne wieloplatformowe dzialanie.

RealAudio to wlasciciowy format audio opracowany przez RealNetworks i po raz pierwszy wydany w 1995 roku jako jedna z pierwszych technologii umozliwiajacych strumieniowe przesylanie audio w czasie rzeczywistym przez internet. W epoce modemow telefonicznych RealAudio byl prawdziwie rewolucyjny — pozwalal sluchaczom odtwarzac audio w trakcie pobierania, zamiast czekac na caly plik, co stanowilo zmiane paradygmatu, gdy trzuminutowa piosenka mogla potrzebowac 30 minut na transfer. Format ewoluowal przez wiele generacji kodekow: wczesne wersje uzywaly kodekow mowy o niskiej przepustowosci dla modemow 14,4 kbps, natomiast pozniejsze iteracje (RealAudio 10, zbudowany na AAC) dostarczaly jakosc bliska CD. Pliki RA obsluguja kodowanie ze stala i zmienna szybkoscia transmisji, adaptacyjne strumieniowanie z wieloma szybkosciami oraz algorytmy buforowania zaprojektowane w celu minimalizacji przerw w odtwarzaniu na zawodnych polaczeniach. W szczytowym okresie RealPlayer byl zainstalowany na setkach milionow komputerow, a nadawcy tacy jak BBC i NPR polegali na RealAudio w streamingu online. Trwalym wkladem technicznym byla koncepcja adaptacyjnego strumieniowania szybkosci transmisji, ktora wplynela na pozniejsze standardy, takie jak HLS i DASH. Choc zastapiony przez nowoczesne kodeki, ogromne archiwa tresci RA z wczesnego radia internetowego nadal istnieja i wymagaja konwersji do odtwarzania na wspolczesnych urzadzeniach.