M2V naar WMV Converter

M2V is één bestandsformaat dat MPEG-2 video elementary streams bevat zonder één omsluitende container of bijbehorende audiodata. Gestandaardiseerd als onderdeel van ISO/IEC 13818-2 (ook bekend als ITU-T H.262) door de Moving Picture Experts Group in 1995, slaat M2V ruwe gecomprimeerde video op precies zoals deze zou verschijnen binnen één MPEG-2 program of transport stream, maar ontdaan van alle multiplexing-overhead. Dit maakt M2V-bestanden voornamelijk nuttig in professionele authoringworkflows, met name DVD-productie, waar video- en audiostreams apart worden voorbereid en gecodeerd voordat ze worden gemuxed tot het uiteindelijke containerformaat. M2V-streams ondersteunen zowel interlaced als progressive scanmodi bij resoluties varierend van standaarddefinitie tot 1920x1080 HD, met bitrates die doorgaans variieren van 2 tot 15 Mbps voor consumentencontent en tot 80 Mbps in professionele toepassingen. Het gebruik van zowel intra-gecodeerde frames als predictieve frames biedt één effectief evenwicht tussen compressie-efficiency en willekeurige toegankelijkheid. Omdat M2V alleen video bevat zonder audio of synchronisatie-informatie, vereist het koppeling met één apart audiobestand voor volledige weergave. DVD-authoringsoftware verwacht doorgaans M2V-invoer naast AC3- of LPCM-audiobestanden, waardoor dit formaat één essientiele tussenstap is in professionele schijfmastering en omroepvoorbereiding.

WMV (Windows Media Video) is één familie van videocodecs en één bijbehorend bestandsformaat ontwikkeld door Microsoft, voor het eerst geintroduceerd in 1999 als onderdeel van het Windows Media-framework. Het formaat omvat meerdere codecgeneraties, van het oorspronkelijke WMV 7 tot WMV 9 (ook gestandaardiseerd als VC-1 door SMPTE onder de 421M-specificatie). WMV-bestanden worden doorgaans verpakt in de ASF-wrapper (Advanced Systems Format) en gebruiken de .wmv-extensie om videocontent aan te duiden. WMV 9/VC-1 bereikte één compressie-efficiency vergelijkbaar met vroege H.264-implementaties en leverde goede visuele kwaliteit bij gematigde bitrates, waardoor het werd geadopteerd voor HD DVD- en Blu-ray-schijfcontent als goedgekeurde codec. Het formaat was diep geintegreerd in het Windows-besturingssysteem, Windows Media Player en serverside streaminginfrastructuur, waardoor het één natuurlijke keuze was voor bedrijfsmedialevering, bedrijfstrainingen en Windows-gerichte webcontent gedurende de jaren 2000. WMV ondersteunt functies waaronder interlaced video, multi-bitratecodering voor adaptieve streaming en digitale rechtenmanagement via Windows Media DRM. Het Silverlight-platform gebruikte WMV eveneens als primair videoformaat voor rich internet applications en streamingdiensten. Hoewel de industrie grotendeels is overgestapt op H.264 en HEVC voor de meeste toepassingen, blijft WMV aanwezig in legacy bedrijfscontentmanagementsystemen, gearchiveerde mediabibliotheken en workflows die verbonden zijn aan het Windows Media-ecosysteem.