Konwerter PRC na MP2

PRC to format plikow audio powiazany z palmtopami Psion, w szczegolnosci seriami 3 i 5 z lat 90. Te kieszonkowe komputery posiadaly wbudowane mikrofony i podstawowe mozliwosci nagrywania glosu, zapisujac przechwycone audio w kontenerze PRC. Kodowanie jest zwykle oparte na ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation), rownowazac rozmiar pliku z czytelnoscia audio przy surowych ograniczeniach pamieciowych wczesnych PDA — oryginalny Psion Series 3 mial zaledwie 256 KB RAM pelniace rownoczesnie funkcje pamieci masowej. Audio PRC to na ogol mono przy niskich czestotliwosciach probkowania (czesto 8 kHz), zoptymalizowane raczej pod mowe niz muzyke. Jedna z zalet byla scisla integracja z systemem operacyjnym EPOC (pozniej ewoluujacym w Symbian), pozwalajaca uzytkownikom osadzac notatki glosowe bezposrednio we wpisach kalendarza i rekordach baz danych. Kompaktowe rozmiary plikow — minuta mowy zajmowala zaledwie kilka kilobajtow — umozliwialy przechowywanie dziesiatek notatek na urzadzeniach z minimalna pamiecia. Choc PRC jest dzis formatem historycznym, istnieja narzedzia do konwersji umozliwiajace ekstrakcje nagran z zarchiwizowanych urzadzen Psion, ktore pozostaja cenione wsrod entuzjastow retro komputerow.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.