Konwerter PRC na WAV

PRC to format plikow audio powiazany z palmtopami Psion, w szczegolnosci seriami 3 i 5 z lat 90. Te kieszonkowe komputery posiadaly wbudowane mikrofony i podstawowe mozliwosci nagrywania glosu, zapisujac przechwycone audio w kontenerze PRC. Kodowanie jest zwykle oparte na ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation), rownowazac rozmiar pliku z czytelnoscia audio przy surowych ograniczeniach pamieciowych wczesnych PDA — oryginalny Psion Series 3 mial zaledwie 256 KB RAM pelniace rownoczesnie funkcje pamieci masowej. Audio PRC to na ogol mono przy niskich czestotliwosciach probkowania (czesto 8 kHz), zoptymalizowane raczej pod mowe niz muzyke. Jedna z zalet byla scisla integracja z systemem operacyjnym EPOC (pozniej ewoluujacym w Symbian), pozwalajaca uzytkownikom osadzac notatki glosowe bezposrednio we wpisach kalendarza i rekordach baz danych. Kompaktowe rozmiary plikow — minuta mowy zajmowala zaledwie kilka kilobajtow — umozliwialy przechowywanie dziesiatek notatek na urzadzeniach z minimalna pamiecia. Choc PRC jest dzis formatem historycznym, istnieja narzedzia do konwersji umozliwiajace ekstrakcje nagran z zarchiwizowanych urzadzen Psion, ktore pozostaja cenione wsrod entuzjastow retro komputerow.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.