Konwerter DTS na WAV

DTS (Digital Theater Systems) to wielokanalowy kodek audio pierwotnie zaprojektowany dla dzwieku kinowego, obecnie standard w systemach kina domowego i na plytach Blu-ray. Opracowany przez DTS, Inc. i po raz pierwszy zaprezentowany w kinie wraz z filmem Park Jurajski w 1993 roku, technologia dostarcza do 5.1 dyskretnych kanalow dzwieku przestrzennego przy szybkosciach transmisji zwykle od 768 kbps do 1,5 Mbps. W odróznieniu od konkurencyjnych kodekow opieranych na agresywnym modelowaniu psychoakustycznym, DTS przydziela wyzszy budzet danych kazdemu kanalowi, zachowujac drobniejsze detale przestrzenne i dynamike cichych fragmentow. Format koduje dzwiek za pomoca podpasmowego ADPCM w polaczeniu z kwantyzacja wektorowa, tworzac percepcyjnie bogaty obraz dzwiekowy. Jego rozszerzony wariant, DTS-HD Master Audio, dodaje bezstratna warstwe rozszerzajaca, zapewniajac dokladnosc bit-po-bicie do 24-bit/192 kHz. Kluczowe atuty to szeroka obsluga sprzetowa w amplitunerach AV, konsolach do gier i systemach informacyjno-rozrywkowych w samochodach, a takze solidna korekcja bledow maskujaca drobne problemy z plyty lub strumienia. Dla kazdego, kto pracuje z tresciami wielokamalowymi przeznaczonymi na nosniki fizyczne lub streaming wysokiej jakosci, DTS oferuje sprawdzona sciezke od miksu studyjnego do salonu.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.