Konwerter DSS na WAV

DSS (Digital Speech Standard) to wlasciciowy format nagrywania glosu opracowany przez Olympus, Philips i Grundig w 1994 roku za posrednictwem International Voice Association. Zaprojektowany z mysla o przepływach pracy dyktowania, DSS stosuje kompresje zoptymalizowana pod katem mowy przy bardzo niskich szybkosciach transmisji — oryginalny standard koduje przy ok. 13,7 kbps, a DSS Pro osiaga ok. 28 kbps z poprawiona czytelnoscia. Kodek koncentruje swój budzet na zakresach czestotliwosci charakterystycznych dla ludzkiej mowy, zamiast na pelnym spektrum audio, tworzac wyjatkowo kompaktowe pliki. Profesjonalne dyktafony Olympusa i Philipsa uzywaja DSS natywnie, integrujac sie z oprogramowaniem do transkrypcji obslugujacym flagi priorytetow, zakladki i identyfikacje autora w metadanych plikow. Jedna z zalet jest efektywnosc rozmiaru pliku: godzina dyktowania zajmuje zaledwie 6-12 MB, co jest praktyczne w srodowiskach o duzym wolumenie, takich jak szpitale, kancelarie prawne i sady. Wbudowane metadane umozliwiaja bezproblemowe kierowanie przez kolejki transkrypcji z automatycznym sortowaniem priorytetow. Chociaz DSS jest formatem zamknietym z odtwarzaniem ograniczonym do kompatybilnego oprogramowania, jego dominacja w profesjonalnym dyktowaniu zapewnia ciagla obsluge przez glowne platformy transkrypcyjne.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.