Konwerter WVE na WAV

WVE to format audio natywny dla rodziny osobistych asystentow cyfrowych Psion Series 3, wydawanych przez brytyjska firme Psion PLC poczawszy od wrzesnia 1991 roku. Te muszlowe PDA mialy wbudowany rejestrator glosowy, a cala funkcjonalnosc dyktowania opierala sie na plikach WVE do przechowywania przechwyconego dzwieku. Kazdy plik zaczyna sie od sygnatury ASCII "ALawSoundFile**", po ktorej nastepuje minimalny naglowek, a nastepnie surowe audio zakodowane w A-law, probkowane przy 8 kHz — czestotliwosc odziedziczona ze standardow telefonii cyfrowej. Przy 8000 bajtow na sekunde jednominutowe nagranie zajmuje zaledwie 480 KB, co bylo niezbedne, biorac pod uwage, ze urzadzenia Psion przechowywaly dane na kartach SRAM o pojemnosci zwykle od 128 KB do 2 MB. Kodowanie A-law zapewnia rozsadna czytelnosc mowy w ramach tych ciasnoch ograniczen pamieci, priorytetyzujac zrozumialosc ponad reprodukcje wysokiej wiernosci. Pliki WVE moga byc konwertowane do WAV lub innych nowoczesnych formatow za pomoca SoX, Awave Studio lub specjalistycznych narzedzi do plikow Psion. Choc format jest zdecydowanie produktem wczesnych lat 90. ery komputerow kieszonkowych, ma znaczenie historyczne jako jeden z pierwszych formatow nagrywania audio zaprojektowanych dla kieszonkowych urzadzen konsumenckich. Kolekcjonerzy i badacze studiujacy historie komputerow mobilnych od czasu do czasu napotykaja pliki WVE przy odzyskiwaniu danych ze starszych nosnikow SRAM.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.