Konwerter WVE na WMA

WVE to format audio natywny dla rodziny osobistych asystentow cyfrowych Psion Series 3, wydawanych przez brytyjska firme Psion PLC poczawszy od wrzesnia 1991 roku. Te muszlowe PDA mialy wbudowany rejestrator glosowy, a cala funkcjonalnosc dyktowania opierala sie na plikach WVE do przechowywania przechwyconego dzwieku. Kazdy plik zaczyna sie od sygnatury ASCII "ALawSoundFile**", po ktorej nastepuje minimalny naglowek, a nastepnie surowe audio zakodowane w A-law, probkowane przy 8 kHz — czestotliwosc odziedziczona ze standardow telefonii cyfrowej. Przy 8000 bajtow na sekunde jednominutowe nagranie zajmuje zaledwie 480 KB, co bylo niezbedne, biorac pod uwage, ze urzadzenia Psion przechowywaly dane na kartach SRAM o pojemnosci zwykle od 128 KB do 2 MB. Kodowanie A-law zapewnia rozsadna czytelnosc mowy w ramach tych ciasnoch ograniczen pamieci, priorytetyzujac zrozumialosc ponad reprodukcje wysokiej wiernosci. Pliki WVE moga byc konwertowane do WAV lub innych nowoczesnych formatow za pomoca SoX, Awave Studio lub specjalistycznych narzedzi do plikow Psion. Choc format jest zdecydowanie produktem wczesnych lat 90. ery komputerow kieszonkowych, ma znaczenie historyczne jako jeden z pierwszych formatow nagrywania audio zaprojektowanych dla kieszonkowych urzadzen konsumenckich. Kolekcjonerzy i badacze studiujacy historie komputerow mobilnych od czasu do czasu napotykaja pliki WVE przy odzyskiwaniu danych ze starszych nosnikow SRAM.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.