WVE'den WMA'ya Dönüştürücü

WVE, İngiliz şirketi Psion PLC tarafından Eylül 1991'den i̇tibaren piyasaya sürülen Psion Series 3 kişisel dijital asistan ailesine özgü ses formatıdır. Bu kapaklı PDA'lar yerleşik ses kaydedici içeriyordu ve tüm dikte işlevselliği yakalanan sesi depolamak için WVE dosyalarına dayanıyordu. Her dosya "ALawSoundFile**" ASCII imzasıyla başlar, bunu minimal bir başlık takip eder ve ardından dijital telefon standartlarından miras alınan 8 kHz'de örneklenmiş ham A-law kodlu ses gelir. Saniyede 8000 bayt ile bir dakikalık kayıt yalnızca 480 KB yer kaplar — Psion cihazlarının genellikle 128 KB ile 2 MB arasında değişen SRAM kartlarında veri depoladığı düşünüldüğünde bu özellik vazgeçilmezdi. A-law kodlama, bu sıkı depolama kısıtlamaları içinde makul konuşma netliği sağlayarak yüksek kaliteli ses yerine anlaşılırlığa öncelik verir. WVE dosyaları SoX, Awave Studio veya özel Psion dosya araçları kullanılarak WAV veya diğer modern formatlara dönüştürülebilir. Format kesinlikle 1990'ların başı el bilgisayar teknolojisinin bir ürünü olsa da cep boyutunda tüketici cihazları için tasarlanan i̇lk ses kayıt formatlarından biri olarak tarihsel öneme sahiptir. Koleksiyoncular ve mobil bilişim tarihini araştıran araştırmacılar, eski SRAM ortamlarından veri kurtarırken zaman zaman WVE dosyalarıyla karşılaşmaktadır.

WMA (Windows Media Audio), Microsoft tarafından geliştirilen ve i̇lk olarak 1999'da Windows Media çerçevesinin bir parçası olarak yayınlanan tescilli ses kodekleri ailesidir. MP3 ve AAC ile rekabet etmek için oluşturulan WMA Standard, Microsoft'un 64 kbps gibi düşük bit hızlarında CD'ye yakın kalite sunduğunu iddia ettiği algısal kodlama kullanır — MP3'ün karşılaştırılabilir sonuçlar için genellikle ihtiyaç duyduğu veri hızının yaklaşık yarısı. Kodek ailesi, surround ses ve yüksek çözünürlüklü ses için WMA Professional, bit düzeyinde mükemmel arşivsel sıkıştırma için WMA Lossless ve çok düşük bit hızlarında konuşma içeriği için optimize edilmiş WMA Voice içerecek şekilde genişlemiştir. Windows, Windows Media Player ve Zune ekosistemleriyle derin entegrasyon, 2000'li yıllar boyunca WMA'ya güçlü bir dağıtım avantajı sağlamıştır ve dijital haklar yönetimi (DRM) desteği onu dönemin çevrimiçi müzik mağazaları için cazip kılmıştır. Kodlama ve kod çözme, Windows tarafından yerel olarak gerçekleştirilir ve herhangi bir Windows makinesinde oynatma için üçüncü taraf yazılım gerektirmez. FFmpeg ve GStreamer gibi kütüphaneler aracılığıyla çapraz platform desteği gelişmiş olsa da WMA, Microsoft dışı cihazlarda MP3 veya AAC kadar evrensel uyumluluğa sahip değildir. Format hâlâ eski medya kütüphanelerinde karşımıza çıksa da daha yeni kodekler akış ve taşınabilir kullanım için büyük ölçüde yerini almıştır.