Konwerter APE na WMA

APE to format plikow Monkey's Audio — bezstratnego algorytmu kompresji stworzonego przez Matta Ashlanda okolo 2000 roku. Kodek osiaga jedne z najwyzszych wspolczynnikow kompresji wsrod bezstratnych koderow — typowo redukuje audio jakosci CD do 50-60% oryginalnego rozmiaru, a tryb insane pozwala na jeszcze wieksza kompresje kosztem szybkosci. Kazdy bit oryginalnej fali dzwiekowej jest zachowany i moze byc perfekcyjnie odtworzony. Silnik wykorzystuje adaptacyjne filtry predykcyjne i kodowanie zakresowe do wykorzystania redundancji w danych PCM, oferujac kilka poziomow kompresji pozwalajacych zrownowazbyc czas przetwarzania i rozmiar pliku. Wyrozniajaca zaleta jest guestosc kompresji: testy czesto pokazuja pliki APE o 2-5% mniejsze niz rownowazne kodowania FLAC czy WavPack. Format oferuje solidne tagowanie poprzez metadane APEv2, obslugujac okladki albumow, teksty piosenek i szczegolowe informacje katalogowe. Choc wsparcie platformowe jest wezsze niz w przypadku FLAC — odtwarzanie wymaga oprogramowania takiego jak foobar2000 lub VLC — audiofile ceniacy oszczednosc pamieci bez kompromisu jakosciowego nadal wybieraja APE jako preferowany format archiwalny.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.