Konwerter OGA na WAV

OGA to rozszerzenie plikow tylko-audio w ramach kontenera Ogg, utrzymywanego przez Xiph.Org Foundation. Podczas gdy .ogg tradycyjnie sluzyl jako uniwersalne rozszerzenie dla dowolnego strumienia w opakowaniu Ogg, wprowadzenie .oga w 2007 roku przynioslo klarownosc, wyraznie sygnalizujac, ze plik zawiera wylacznie dane audio. Pod maska pliki OGA moga przenosic dzwiek zakodowany w Vorbis, FLAC, Speex lub Opus — kontener jest niezalezny od kodeka, sluzac jako opakowanie transportowe z obsluga polaczonych strumieni logicznych i wyszukiwania opartego na granulach. Jedna z korzysci OGA jest interoperacyjnosc: aplikacje napotykajace rozszerzenie .oga moga zoptymalizowac sie pod odtwarzanie tylko-audio bez sondowania w poszukiwaniu sciezek wideo, co skutkuje szybszym ladowaniem i mniejszym zuzbciem pamieci. Poniewaz kontener Ogg i powiazane z nim kodeki sa calkowicie open-source i wolne od tantiem, OGA unika komplikacji patentowych, ktore dotykaja formatow wlascicielskich. Format obsluguje metadane komentarzy Vorbis do tagowania artysty, albumu i informacji o sciezce w ustandaryzowany sposob. OGA jest odtwarzany natywnie w Firefoxie, przegladarkach opartych na Chromium, VLC i wiekszosci srodowisk desktopowych Linux, co czyni go praktycznym wyborem do dystrybucji audio w sieci i przepływow archiwalnych.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.