Konwerter DTS na WMA

DTS (Digital Theater Systems) to wielokanalowy kodek audio pierwotnie zaprojektowany dla dzwieku kinowego, obecnie standard w systemach kina domowego i na plytach Blu-ray. Opracowany przez DTS, Inc. i po raz pierwszy zaprezentowany w kinie wraz z filmem Park Jurajski w 1993 roku, technologia dostarcza do 5.1 dyskretnych kanalow dzwieku przestrzennego przy szybkosciach transmisji zwykle od 768 kbps do 1,5 Mbps. W odróznieniu od konkurencyjnych kodekow opieranych na agresywnym modelowaniu psychoakustycznym, DTS przydziela wyzszy budzet danych kazdemu kanalowi, zachowujac drobniejsze detale przestrzenne i dynamike cichych fragmentow. Format koduje dzwiek za pomoca podpasmowego ADPCM w polaczeniu z kwantyzacja wektorowa, tworzac percepcyjnie bogaty obraz dzwiekowy. Jego rozszerzony wariant, DTS-HD Master Audio, dodaje bezstratna warstwe rozszerzajaca, zapewniajac dokladnosc bit-po-bicie do 24-bit/192 kHz. Kluczowe atuty to szeroka obsluga sprzetowa w amplitunerach AV, konsolach do gier i systemach informacyjno-rozrywkowych w samochodach, a takze solidna korekcja bledow maskujaca drobne problemy z plyty lub strumienia. Dla kazdego, kto pracuje z tresciami wielokamalowymi przeznaczonymi na nosniki fizyczne lub streaming wysokiej jakosci, DTS oferuje sprawdzona sciezke od miksu studyjnego do salonu.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.