Konwerter RMVB na DIVX

RMVB (RealMedia Variable Bitrate) to ulepszona wersja formatu kontenera RealMedia, opracowana przez RealNetworks i wprowadzona okolo 2003 roku. Podczas gdy oryginalny format RM uzywal kodowania ze stala szybkoscia transmisji, RMVB stosuje kompresje o zmiennej szybkosci transmisji, dynamicznie przydzielajaca wiecej danych zlozonym scenoam z duzym ruchem i detalami, a mniej bitow prostszym fragmentom, takim jak statyczne ujecia czy przejscia. Podejscie to daje znaczaco lepsza jakosc wizualna przy rownowaznych srednich rozmiarach plikow w porownaniu z poprzednikiem o stalej szybkosci transmisji. RMVB zyskal szczegolna popularnosc na rynkach Azji Wschodniej i Poludniowo-Wschodniej w polowie lat 2000., stajac sie szeroko uzywanym formatem do dystrybucji pelnoamtrazowych filmow i seriali telewizyjnych w regionach, gdzie przepustowosc byla ograniczona, ale widzowie nadal oczekiwali rozsadnej jakosci obrazu. Format typowo wykorzystuje kodeki RealVideo 9 lub RealVideo 10, ktore w swoim podejsciu do kompresji czerpaly z technologii porownywalnchh z H.264. Pliki RMVB obsluguja osadzone strumienie napisow i wiele sciezek audio, co czyni je praktycznymi do dystrybucji tresci wielojezycznych. Kontener zachowuje przyjazna dla strumieniowania architekture RealMedia, jednoczesnie dostarczajac poprawe jakosci, ktora zapewnia kodowanie o zmiennej szybkosci transmisji. Chociaz RMVB zostal zastapiony przez MP4 z H.264 i inne nowoczesne formaty w wiekszosci zastosowan, zachowuje grono uzytkownikow na rynkach azjatyckich i nadal mozna go znalezc w archiwach mediow online i osobistych kolekcjach wideo z polowy lat 2000.

DivX to rodzina kodekow wideo i format kontenera medialnego opracowany przez DivX, LLC. Historia projektu siega zhakowanej wersji kodeka Microsoft MPEG-4 v3, ktora krazyla pod koniec lat 90., ale legitymacyjny kodek DivX zostal wydany w styczniu 2001 roku jako projekt open-source o nazwie OpenDivX, zanim przeszedl na model komercyjny. Kodek opiera sie na kompresji MPEG-4 Part 2 (ASP), a pozniejsze wersje wlaczaly obsluge H.264/AVC i HEVC. DivX zyskal ogromna popularnosc na poczatku lat 2000. dzieki zdolnosci kompresji pelnoamtrazowego filmu do pliku wystarczajaco malego, by zmiescic sie na pojedynczym CD-ROM-ie, zachowujac ogladalna jakosc wizualna. Ta efektywnosc kompresji uczynic DivX definiujacym formatem wczesnej ery internetu, gdy przepustowosc i pamiec masowa byly deficytowe. Kontener DivX Media Format (.divx) dodaje funkcje takie jak interaktywne menu, rozdzialy, napisy i alternatywne sciezki audio, przynoszac funkcjonalnosc zblizona do DVD do plikow cyfrowych. Certyfikat DivX stal sie powszechna etykieta na elektronice konsumenckiej — tysiace odtwarzaczy DVD i innych urzadzen obslugiwaly odtwarzanie DivX natywnie. Kodek przodal tez w kodowaniu ze zmienna szybkoscia transmisji opartym na jakosci, przydzielajacym wiecej danych zlozonym scenam i mniej statycznym, co skutkuje stabilna jakoscia wizualna przez caly film.