Konwerter RMVB na MPG

RMVB (RealMedia Variable Bitrate) to ulepszona wersja formatu kontenera RealMedia, opracowana przez RealNetworks i wprowadzona okolo 2003 roku. Podczas gdy oryginalny format RM uzywal kodowania ze stala szybkoscia transmisji, RMVB stosuje kompresje o zmiennej szybkosci transmisji, dynamicznie przydzielajaca wiecej danych zlozonym scenoam z duzym ruchem i detalami, a mniej bitow prostszym fragmentom, takim jak statyczne ujecia czy przejscia. Podejscie to daje znaczaco lepsza jakosc wizualna przy rownowaznych srednich rozmiarach plikow w porownaniu z poprzednikiem o stalej szybkosci transmisji. RMVB zyskal szczegolna popularnosc na rynkach Azji Wschodniej i Poludniowo-Wschodniej w polowie lat 2000., stajac sie szeroko uzywanym formatem do dystrybucji pelnoamtrazowych filmow i seriali telewizyjnych w regionach, gdzie przepustowosc byla ograniczona, ale widzowie nadal oczekiwali rozsadnej jakosci obrazu. Format typowo wykorzystuje kodeki RealVideo 9 lub RealVideo 10, ktore w swoim podejsciu do kompresji czerpaly z technologii porownywalnchh z H.264. Pliki RMVB obsluguja osadzone strumienie napisow i wiele sciezek audio, co czyni je praktycznymi do dystrybucji tresci wielojezycznych. Kontener zachowuje przyjazna dla strumieniowania architekture RealMedia, jednoczesnie dostarczajac poprawe jakosci, ktora zapewnia kodowanie o zmiennej szybkosci transmisji. Chociaz RMVB zostal zastapiony przez MP4 z H.264 i inne nowoczesne formaty w wiekszosci zastosowan, zachowuje grono uzytkownikow na rynkach azjatyckich i nadal mozna go znalezc w archiwach mediow online i osobistych kolekcjach wideo z polowy lat 2000.

MPG to popularne rozszerzenie plikow wideo zakodowanych standardami kompresji MPEG-1 lub MPEG-2, opracowanymi przez Moving Picture Experts Group. Trzyznakowe rozszerzenie wywodzi sie z wczesnych systemow plikow Windows i DOS, ktore ograniczaly rozszerzenia do trzech znakow, stanowiac skrót dluzszego oznaczenia MPEG. Pliki MPG zawieraja strumienie programowe MPEG, ktore multipleksuja jeden strumien wideo i jeden lub wiecej strumieni elementarnych audio w jednolity strumien bajtowy ze znacznikami synchronizacji. Format byl szeroko uzywany w latach 90. i 2000. do przechowywania cyfrowego wideo na komputerach osobistych, pojawiajac sie we wszystkim — od ripów Video CD i ekstrakcji DVD po nagrania telewizji cyfrowej przechwycone sprzetowymi kartami koderów. Pliki MPG z kompresja MPEG-1 zwykle zawieraja wideo 352x240 (NTSC) lub 352x288 (PAL) przy szybkosciach transmisji ok. 1,5 Mbps, natomiast pliki MPG kodowane MPEG-2 obsluguja wyzsze rozdzielczosci az do pelnego HD. Struktura strumienia programowego zaklada stosunkowo niezawodny nosnik pamieci masowej, w odróznieniu od wariantu strumienia transportowego zaprojektowanego do emisji, co czyni go efektywnym w odtwarzaniu plikowym bez narzutu pakietow odzyskiwania po bledach. Szeroka kompatybilnosc jest jedna z trwalych zalet formatu — praktycznie kazdy odtwarzacz multimedialny we wszystkich systemach operacyjnych moze dekodowac te pliki bez dodatkowej instalacji kodekow. MPG nadal mozna napotkac w archiwalnych tresciach wideo, nagraniach z systemow monitoringu i starszych cyfrowych przepływach wideo.