Konwerter M2V na MPG

M2V to format pliku zawierajacy elementarne strumienie wideo MPEG-2 bez opakowujacego kontenera i bez powiazanych danych audio. Standaryzowany jako czesc ISO/IEC 13818-2 (znany rowniez jako ITU-T H.262) przez Moving Picture Experts Group w 1995 roku, M2V przechowuje surowe skompresowane wideo dokladnie tak, jak pojawiloby sie wewnatrz strumienia programowego lub transportowego MPEG-2, ale pozbawione calego narzutu multipleksowania. Sprawia to, ze pliki M2V sa przydatne glownie w profesjonalnych przepływach autorskich, szczegolnie w produkcji DVD, gdzie strumienie wideo i audio sa przygotowywane i kodowane osobno przed zmultipleksowaniem do koncowego formatu kontenera. Strumienie M2V obsluguja zarowno tryby skanowania z przeplotem, jak i progresywne, przy rozdzielczosciach od standardowej do 1920x1080 HD, ze szybkosciami transmisji typowo od 2 do 15 Mbps dla tresci konsumenckich i do 80 Mbps w zastosowaniach profesjonalnych. Stosowanie zarowno klatek kodowanych wewnatrznie, jak i klatek predykcyjnych zapewnia efektywna rownowage miedzy efektywnoscia kompresji a mozliwoscia dostepu losowego. Poniewaz M2V zawiera wylacznie wideo bez audio i informacji synchronizacyjnych, wymaga sparowania z osobnym plikiem audio do kompletnego odtwarzania. Oprogramowanie do autoringu DVD powszechnie oczekuje wejscia M2V obok plikow audio AC3 lub LPCM, co czyni ten format istotnym etapem posrednim w profesjonalnych przepływach masteringu plyt i przygotowania emisji.

MPG to popularne rozszerzenie plikow wideo zakodowanych standardami kompresji MPEG-1 lub MPEG-2, opracowanymi przez Moving Picture Experts Group. Trzyznakowe rozszerzenie wywodzi sie z wczesnych systemow plikow Windows i DOS, ktore ograniczaly rozszerzenia do trzech znakow, stanowiac skrót dluzszego oznaczenia MPEG. Pliki MPG zawieraja strumienie programowe MPEG, ktore multipleksuja jeden strumien wideo i jeden lub wiecej strumieni elementarnych audio w jednolity strumien bajtowy ze znacznikami synchronizacji. Format byl szeroko uzywany w latach 90. i 2000. do przechowywania cyfrowego wideo na komputerach osobistych, pojawiajac sie we wszystkim — od ripów Video CD i ekstrakcji DVD po nagrania telewizji cyfrowej przechwycone sprzetowymi kartami koderów. Pliki MPG z kompresja MPEG-1 zwykle zawieraja wideo 352x240 (NTSC) lub 352x288 (PAL) przy szybkosciach transmisji ok. 1,5 Mbps, natomiast pliki MPG kodowane MPEG-2 obsluguja wyzsze rozdzielczosci az do pelnego HD. Struktura strumienia programowego zaklada stosunkowo niezawodny nosnik pamieci masowej, w odróznieniu od wariantu strumienia transportowego zaprojektowanego do emisji, co czyni go efektywnym w odtwarzaniu plikowym bez narzutu pakietow odzyskiwania po bledach. Szeroka kompatybilnosc jest jedna z trwalych zalet formatu — praktycznie kazdy odtwarzacz multimedialny we wszystkich systemach operacyjnych moze dekodowac te pliki bez dodatkowej instalacji kodekow. MPG nadal mozna napotkac w archiwalnych tresciach wideo, nagraniach z systemow monitoringu i starszych cyfrowych przepływach wideo.