Konwerter M2V na AVI

M2V to format pliku zawierajacy elementarne strumienie wideo MPEG-2 bez opakowujacego kontenera i bez powiazanych danych audio. Standaryzowany jako czesc ISO/IEC 13818-2 (znany rowniez jako ITU-T H.262) przez Moving Picture Experts Group w 1995 roku, M2V przechowuje surowe skompresowane wideo dokladnie tak, jak pojawiloby sie wewnatrz strumienia programowego lub transportowego MPEG-2, ale pozbawione calego narzutu multipleksowania. Sprawia to, ze pliki M2V sa przydatne glownie w profesjonalnych przepływach autorskich, szczegolnie w produkcji DVD, gdzie strumienie wideo i audio sa przygotowywane i kodowane osobno przed zmultipleksowaniem do koncowego formatu kontenera. Strumienie M2V obsluguja zarowno tryby skanowania z przeplotem, jak i progresywne, przy rozdzielczosciach od standardowej do 1920x1080 HD, ze szybkosciami transmisji typowo od 2 do 15 Mbps dla tresci konsumenckich i do 80 Mbps w zastosowaniach profesjonalnych. Stosowanie zarowno klatek kodowanych wewnatrznie, jak i klatek predykcyjnych zapewnia efektywna rownowage miedzy efektywnoscia kompresji a mozliwoscia dostepu losowego. Poniewaz M2V zawiera wylacznie wideo bez audio i informacji synchronizacyjnych, wymaga sparowania z osobnym plikiem audio do kompletnego odtwarzania. Oprogramowanie do autoringu DVD powszechnie oczekuje wejscia M2V obok plikow audio AC3 lub LPCM, co czyni ten format istotnym etapem posrednim w profesjonalnych przepływach masteringu plyt i przygotowania emisji.

AVI (Audio Video Interleave) to jeden z najstarszych i najbardziej rozpoznawalnych formatow kontenerów multimedialnych, wprowadzony przez Microsoft w listopadzie 1992 roku jako czesc technologii Video for Windows. Zbudowany na strukturze Resource Interchange File Format (RIFF), AVI przeplata dane audio i wideo w naprzemiennych blokach, umozliwiajac zsynchronizowane odtwarzanie bez koniecznosci zaawansowanego zarzadzania strumieniami. Format jest niezalezny od kodeka, co oznacza, ze moze przechowywac wideo skompresowane praktycznie dowolnym kodekiem — od wczesnych Cinepak i Indeo po nowoczesne DivX, Xvid i strumienie H.264. Ta elastycznosc przyczynila sie do szerokiej adopcji na komputerach osobistych w latach 90. i 2000. Charakterystyczna cecha jest prosta struktura wewnetrzna, ktora sprawia, ze pliki AVI sa stosunkowo latwe do edycji i przetwarzania na poziomie binarnym w porownaniu z bardziej zlozonymi nowoczesnymi kontenerami. AVI obsluguje takze wiele sciezek audio, umozliwiajac wielojezyczne tresci w jednym pliku. Jednak oryginalna specyfikacja ma ograniczenia, w tym 2 GB limit rozmiaru pliku w starszych implementacjach i brak natywnej obslugi zmiennych szybkosci klatek czy zaawansowanych formatow napisow. Rozszerzenia OpenDML (AVI 2.0) rozwiazaly ograniczenie rozmiaru, pozwalajac plikom przekroczyc oryginalna granice. Mimo ze liczy sobie dziesieciolecia, AVI pozostaje jednym z najbardziej uniwersalnie rozpoznawalnych formatow multimedialnych i jest wciaz szeroko obslugiwany przez odtwarzacze mediow i narzedzia montazowe na wszystkich glownych systemach operacyjnych.