Konwerter M2V na WMA

M2V to format pliku zawierajacy elementarne strumienie wideo MPEG-2 bez opakowujacego kontenera i bez powiazanych danych audio. Standaryzowany jako czesc ISO/IEC 13818-2 (znany rowniez jako ITU-T H.262) przez Moving Picture Experts Group w 1995 roku, M2V przechowuje surowe skompresowane wideo dokladnie tak, jak pojawiloby sie wewnatrz strumienia programowego lub transportowego MPEG-2, ale pozbawione calego narzutu multipleksowania. Sprawia to, ze pliki M2V sa przydatne glownie w profesjonalnych przepływach autorskich, szczegolnie w produkcji DVD, gdzie strumienie wideo i audio sa przygotowywane i kodowane osobno przed zmultipleksowaniem do koncowego formatu kontenera. Strumienie M2V obsluguja zarowno tryby skanowania z przeplotem, jak i progresywne, przy rozdzielczosciach od standardowej do 1920x1080 HD, ze szybkosciami transmisji typowo od 2 do 15 Mbps dla tresci konsumenckich i do 80 Mbps w zastosowaniach profesjonalnych. Stosowanie zarowno klatek kodowanych wewnatrznie, jak i klatek predykcyjnych zapewnia efektywna rownowage miedzy efektywnoscia kompresji a mozliwoscia dostepu losowego. Poniewaz M2V zawiera wylacznie wideo bez audio i informacji synchronizacyjnych, wymaga sparowania z osobnym plikiem audio do kompletnego odtwarzania. Oprogramowanie do autoringu DVD powszechnie oczekuje wejscia M2V obok plikow audio AC3 lub LPCM, co czyni ten format istotnym etapem posrednim w profesjonalnych przepływach masteringu plyt i przygotowania emisji.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.