Konwerter SHN na FLAC

Shorten (SHN) to bezstratny kodek kompresji audio stworzony przez Tony'ego Robinsona w SoftSound i po raz pierwszy opublikowany w 1993 roku, co czyni go jednym z najwczesniejszych praktycznych kompresorow bezstratnych. Algorytm wykorzystuje predykcje liniowa do oszacowania kazdej probki na podstawie poprzednich, a nastepnie koduje reszty za pomoca kodow Huffmana lub Golomb-Rice. Wspolczynniki kompresji zwykle mieszcza sie w przedziale 2:1 do 3:1, z gwarancja, ze zdekodowane wyjscie jest identyczne bit-po-bicie z oryginalem. Shorten zyskal kulturowe znaczenie pod koniec lat 90. jako preferowany format do wymiany nagran z koncertow na zywo w internecie — spolecznosci takie jak etree.org zbudowaly cale sieci dystrybucji wokol plikow SHN, a zespoly takie jak Grateful Dead i Phish milczaco akceptowaly te praktyke. Jedna z zalet byla prostota formatu: kodowanie i dekodowanie dzialalo szybko nawet na skromnym sprzecie z ery Pentium. Kolejnym atutem bylo deterministyczne wyjscie — to samo wejscie zawsze produkowalo te same bajty, co czynilo sumy kontrolne niezawodnymi do weryfikacji integralnosci wsrod tysiecy wymieniacych sie uzytkownikow. Choc FLAC ostatecznie zastapil Shorten lepsza kompresja, obsluga przeszukiwania i osadzonymi metadanymi, SHN zachowuje znaczenie historyczne, a rozlegle archiwa muzyki na zywo w tym formacie kraza do dzis.

FLAC (Free Lossless Audio Codec) zapewnia matematycznie doskonala reprodukcje audio przy mniej wiecej polowie rozmiaru nieskompresowanego pliku WAV. Utrzymywany przez Xiph.Org Foundation i wydany w 2001 roku, szybko stal sie de facto otwartym standardem bezstratnej archiwizacji muzyki. Koder stosuje predykcje liniowa do modelowania kazdego bloku audio, a nastepnie koduje reszty za pomoca partycjonowania Rice'a — wykorzystujac rozklad statystyczny bledow predykcji do silnej kompresji bez odrzucania danych. Obslugiwane sa glebie bitowe do 32 i czestotliwosci probkowania do 655 kHz, przekraczajac wymagania nagran w wysokiej rozdzielczosci. Obsluga sprzetowa jest rozlegla: smartfony, samochodowe odtwarzacze, odtwarzacze Blu-ray i praktycznie kazda desktopowa aplikacja multimedialna dekoduje FLAC natywnie. Serwisy streamingowe takie jak Tidal i Amazon Music uzywaja FLAC w warstwach bezstratnych, co podkresla zaufanie branzy do tego kodeka. Trzy wyrozniajace sie zalety czynia FLAC atrakcyjnym. Po pierwsze, pelne odtwarzanie sygnalu bit-po-bicie przy dekodowaniu. Po drugie, osadzone metadane poprzez komentarze Vorbis i okladki albumow utrzymuja porzadek w bibliotece bez dodatkowych plikow. Po trzecie, licencja open-source oznacza brak patentow i tantiem, co eliminuje bariery prawne dla deweloperow i producentow sprzetu.