Konwerter SHN na AMR

Shorten (SHN) to bezstratny kodek kompresji audio stworzony przez Tony'ego Robinsona w SoftSound i po raz pierwszy opublikowany w 1993 roku, co czyni go jednym z najwczesniejszych praktycznych kompresorow bezstratnych. Algorytm wykorzystuje predykcje liniowa do oszacowania kazdej probki na podstawie poprzednich, a nastepnie koduje reszty za pomoca kodow Huffmana lub Golomb-Rice. Wspolczynniki kompresji zwykle mieszcza sie w przedziale 2:1 do 3:1, z gwarancja, ze zdekodowane wyjscie jest identyczne bit-po-bicie z oryginalem. Shorten zyskal kulturowe znaczenie pod koniec lat 90. jako preferowany format do wymiany nagran z koncertow na zywo w internecie — spolecznosci takie jak etree.org zbudowaly cale sieci dystrybucji wokol plikow SHN, a zespoly takie jak Grateful Dead i Phish milczaco akceptowaly te praktyke. Jedna z zalet byla prostota formatu: kodowanie i dekodowanie dzialalo szybko nawet na skromnym sprzecie z ery Pentium. Kolejnym atutem bylo deterministyczne wyjscie — to samo wejscie zawsze produkowalo te same bajty, co czynilo sumy kontrolne niezawodnymi do weryfikacji integralnosci wsrod tysiecy wymieniacych sie uzytkownikow. Choc FLAC ostatecznie zastapil Shorten lepsza kompresja, obsluga przeszukiwania i osadzonymi metadanymi, SHN zachowuje znaczenie historyczne, a rozlegle archiwa muzyki na zywo w tym formacie kraza do dzis.

AMR (Adaptive Multi-Rate) to skompresowany format audio zoptymalizowany pod katem mowy, standaryzowany przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych i przyjety jako obowiazkowy kodek w sieciach GSM i 3G. Kodek dynamicznie przelacza sie miedzy osmioma szybkosciami transmisji — od 4,75 do 12,2 kbps — w zaleznosci od warunkow sieciowych i poziomu szumu tla. Gdy jakosc lacza spada, koder przechodzi na nizsza przepustowosc, wymieniaiac nieznaczna czytelnosc na niezawodnosc transmisji. Ten mechanizm adaptacyjny zdefiniowany jest w specyfikacjach 3GPP i reprezentuje jeden z najszerzej wdrozonych kodekow glosowych na swiecie, uzywany w miliardach polaczen telefonii komorkowej. Glowna zaleta jest efektywnosc kompresji: jedna minuta dzwieku AMR przy 12,2 kbps zajmuje ok. 90 KB, co jest praktyczne dla notatek glosowych, poczty glosowej i MMS w sieciach o ograniczonej przepustowosci. Kolejnym atutem jest wbudowana detekcja aktywnosci glosowej i generowanie szumu komfortu, co redukuje transmisje w czasie ciszy. Choc AMR nie nadaje sie do muzyki ze wzgledu na waskie pasmo (300-3400 Hz), doskonale sprawdza sie w dostarczaniu zrozumialej mowy w trudnych warunkach sieciowych.