Konwerter SND do VOC

SND to wieloplatformowe rozszerzenie plikow audio uzywane w kilku ekosystemach komputerowych od konca lat 80. Na stacjach Sun i NeXT pliki .snd stosuja strukture formatu AU — naglowek z liczba magiczna 0x2e736e64, przesuniecie danych, typ kodowania, czestotliwosc probkowania i liczbe kanalow, a nastepnie surowe dane audio. Na komputerach MS-DOS to samo rozszerzenie .snd bylo uzywane przez wczesne narzedzia dzwiekowe, takie jak Sounder i SoundTool, do prostych 8-bitowych nagran PCM bez znaku. Systemy Macintosh rowniez uzywalb .snd dla zasobow dzwiekowych osadzonych w resource fork. Poniewaz rozszerzenie jest wspolne dla niekompatybilnych formatow, narzedzia do przetwarzania audio zwykle sprawdzaja naglowek pliku, aby okreslic, z ktora odmiana maja do czynienia: pliki zaczynajace sie od liczby magicznej AU sa traktowane jako audio Sun/NeXT, natomiast pliki bez naglowka sa interpretowane jako surowe PCM z zalozonymi parametrami. Wariant Sun/NeXT obsluguje wiele kodowan, w tym mu-law, A-law, 8-bitowe i 16-bitowe liniowe PCM oraz ADPCM, co czyni go wszechstronnym zarowno dla mowy, jak i ogolnego audio. Zaleta SND w stylu AU jest samoopisujoacy naglowek, pozwalajacy kazdemu zgodnemu odtwarzaczowi okreslic format i czestotliwosc probkowania bez zewnetrznych metadanych. Warianty SND dla MS-DOS maja wartosc historyczna jako artefakty ery, gdy karty Sound Blaster po raz pierwszy przyniosly cyfrowe audio na komputery osobiste. Pliki SND ze wszystkich platform moga byc przetwarzane i konwertowane za pomoca SoX i innych narzedzi audio.

VOC (Creative Voice) to kontener cyfrowego audio opracowany przez Creative Technology i wprowadzony wraz z oryginalna karta Sound Blaster w 1989 roku. Sluzyl jako natywny format audio dla rodziny Sound Blaster w epoce DOS, kiedy sprzet Creative dominowal w dziedzie PC audio. Pliki VOC sa oparte na blokach: kazdy plik sklada sie z typowanych blokow danych, ktore moga przenosic 8-bitowe PCM bez znaku, 4-bitowe i 2,6-bitowe Creative ADPCM, 16-bitowe PCM ze znakiem, a takze audio zakodowane w A-law i mu-law. Struktura blokowa obsluguje rowniez interwaly ciszy, petle powtorzen i punkty znacznikowe, dajac twoorcom gier precyzyjna kontrole nad odtwarzaniem dzwieku. Istotna zaleta bylo dekodowanie na poziomie sprzetu — karty Sound Blaster mogly odtwarzac dane VOC bezposrednio przez transfer DMA, zwalniajac procesor do innych zadan w epoce, gdy cykle procesora byly na wage zlota. Format byl szeroko stosowany w grach DOS od id Software, Sierra i LucasArts. Wraz z rozwojem Windowsa i formatu WAV VOC stopniowo wypadl z glownego nurtu, lecz pozostaje wazny dla zachowania retro gier i dla kazdego, kto pracuje z archiwalnymi zbiorami audio z ery PC.