Konwerter TAK do MP2

TAK (Tom's lossless Audio Kompressor) to wysokowydajny bezstratny kodek audio stworzony przez niemieckiego dewelopera Thomasa Beckera, z pierwszym publicznym wydaniem w 2007 roku. Poczatkowo nazywany YALAC, projekt zostal przemianowany przed premiera i szybko zyskal uznanie za dostarczanie wspolczynnikow kompresji dorownujacych lub przewyzszajacych FLAC, przy znacznie szybszym dekodowaniu. TAK obsluguje audio PCM o glebi do 24 bitow i czestotliwosci probkowania 192 kHz, pokrywajac wszystko — od jakosci CD po mastery studyjne wysokiej rozdzielczosci. Jednym z najmocniejszych argumentow jest szybkosc kodowania: nawet przy maksymalnej kompresji TAK koduje szybciej niz wiekszsc konkurencyjnych kodekow bezstratnych przy ich domyslnych ustawieniach. Dekoder jest rownie wydajny, zapewniajac odtwarzanie w czasie rzeczywistym na skromnym sprzecie. Detekcja bledow dzieki sumom kontrolnym CRC-32 zapewnia bit-perfekcyjna integralnosc, co jest istotne w celach archiwalnych. TAK obsluguje tez osadzone arkusze cue i tagi APEv2 do organizacji albumow wielosciiezkowych. Glownym kompromisem jest to, ze TAK pozostaje zamknietym kodem zrodlowym i jest dostepny tylko na Windows, co ogranicza adopcje wieloplatformowa. Dla uzytkownikow, ktorzy na systemach Windows priorytetyzuja efektywnosc kompresji i szybkosc, TAK plasuje sie wsrod najlepszych dostepnych opcji bezstratnych.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.