Konwerter IRCAM na WMA

Pliki dzwiekowe IRCAM wywodza sie z Institut de Recherche et Coordination Acoustique/Musique — jednego z najwazniejszych na swiecie laboratoriow muzyki komputerowej, zalozonego przez kompozytora Pierre'a Bouleza w Paryzu. Format zostal stworzony na poczatku lat 80. na potrzeby badawcze IRCAM i od tego czasu zostal przyjety przez spolecznosci akademickie i artystyczne dzialajace na styku nauki i dzwieku. Plik IRCAM zaczyna sie od 1024-bajtowego naglowka zawierajacego liczbe magiczna, czestotliwosc probkowania, liczbe kanalow i pole typu kodowania, obslugujace liniowe PCM (16/32-bitowe calkowite i 32-bitowe zmiennoprzecinkowe), mu-law i warianty A-law. Blok naglowka miesci tez dowolny tekst adnotacyjny, pozwalajacy badaczom osadzac metadane eksperymentu bezposrednio w pliku audio. Poniewaz domyslna zawartosc jest nieskompresowana, nagrania zachowuja pelna wiernosc podczas kolejnych cykli analizy i resyntezy — niezbedna cecha w eksperymentach psychoakustycznych. Oprogramowanie takie jak Csound, libsndfile i SoX odczytuje i zapisuje ten format natywnie. Kluczowe zalety to dobrze zdefiniowany naglowek eliminujacy niejednoznacznosc parsowania, obsluga probek zmiennoprzecinkowych niezbedna w naukowym przetwarzaniu sygnalow oraz glebokie korzenie w spolecznosci muzyki komputerowej zapewniajace ciagla obsluge narzedzi.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.