Konwerter WV na WMA

WavPack to otwartorodlowy kodek audio stworzony przez Davida Bryanta, z wersja 1.0 wydana 15 sierpnia 1998 roku. Tym, co wyróznia WavPack, jest unikalny tryb hybrydowy: koder moze jednoczesnie generowac kompaktowy plik stratny i oddzielny plik korekcyjny, ktore w polaczeniu rekonstruuja oryginalny strumien PCM bit-po-bicie. Uzytkownicy potrzebujacy przenosnosci zabieraja tylko plik stratny; ci, ktorzy chca jakosci archiwalnej, zachowuja oba. Kodek obsluguje audio PCM od 8-bitowego do 32-bitowego calkowitego i 32-bitowego zmiennoprzecinkowego, z czestotliwosciami probkowania do 768 kHz — specyfikacje wystarczajaco szerokie dla tresci DSD, ktore WavPack 5 dodal do obslugi. Wspolczynniki kompresji w trybie czysto bezstratnym zwykle osiagaja 40 do 55 procent oryginalnego rozmiaru, co jest konkurencyjne z FLAC i czesto nieco lepsze na pewnych materialach. Wielordzeniowe kodowanie w pozniejszych wersjach dramatycznie przyspiesza przetwarzanie na wspolczesnym sprzecie. Otwartorodlowa biblioteka jest dostarczana na licencji BSD i zostala zintegrowana z foobar2000, VLC, FFmpeg i wieloma innymi narzedziami. WavPack obsluguje rowniez bogate metadane przez tagi APEv2, osadzone arkusze cue i wartosci ReplayGain, pokrywajac potrzeby organizacyjne nawet najbardziej skrupulatnych bibliotek muzycznych.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.