Konwerter DV na TTA

DV (Digital Video) to standard nagrywania i kompresji wideo opracowany przez wspolprace glownych producentow elektroniki, sformalizowany przez konsorcjum HD Digital VCR Conference, w sklad którego wchodzili Sony, Panasonic, JVC, Philips i Toshiba. Specyfikacja zostala sfinalizowana pod koniec 1994 roku, a produkty konsumenckie zaczely sie pojawisc w 1995, ustanawiajac DV jako pierwszy szeroko przyjety cyfrowy format nagrywania dla konsumenckiej i polprofesjonalnej produkcji wideo. DV stosuje kompresje wylacznie wewnatrzramkowa z kodowaniem dyskretna transformata kosinusowa, kompresujac kazda klatke niezaleznie przy stalej szybkosci transmisji ok. 25 Mbps dla tresci o standardowej rozdzielczosci. Podejscie to oznacza, ze kazda klatka jest kompletnym obrazem, co czyni material DV szczegolnie latwym w montazu, poniewaz dowolna klatka moze sluzyc jako czysty punkt ciecia bez zlozonych zaleznosci dekodowania wystepujacych w formatach miedzyramkowych, takich jak MPEG. Format nagrywa wideo w rozdzielczosci 720x480 (NTSC) lub 720x576 (PAL) z podprobkowaniem chrominancji 4:1:1 lub 4:2:0. Warianty profesjonalne, w tym DVCPRO opracowany przez Panasonic i DVCAM przez Sony, oferuja zwiekszona odpornosc i wyzsza jakosc chrominancji do zastosowan nadawczych. Kasety DV staly sie dominujacym nosnikiem zapisu dla niezaleznych filmowcow, dziennikarzy i rejestratorow wydarzen pod koniec lat 90. i na poczatku lat 2000., zdobywajac trwala reputacje niezawodnego formatu akwizycji.

TTA (True Audio) to bezstratny kodek kompresji audio w czasie rzeczywistym opracowany przez Aleksandra Djourika, wywodzacy sie z poczatku lat 2000. Format rekonstruuje oryginalny strumien PCM bit-po-bicie przy dekodowaniu, gwarantujac, ze zaden szczegol dzwiekowy nie zostanie utracony podczas przechowywania czy transferu. TTA obsluguje zarowno standardowe audio jakosci CD, jak i tresci o wysokiej rozdzielczosci do 32-bitowych probek calkowitych, co czyni go odpowiednim zarowno do codziennego sluchania, jak i profesjonalnej archiwizacji. Szybkosc przetwarzania jest jednym z okreslajacych atutow TTA — kodek osiaga szybkie kodowanie i dekodowanie bez duzych wymagan wobec procesora, pozostajac lekkim nawet na starszym sprzecie. Struktura pliku obsluguje tagi metadanych ID3v1, ID3v2 i APEv2, wiec informacje o sciezkach i grafika albumow podrózuja wraz z audio. Obsluga sprzetowa pojawila sie w kilku odtwarzaczach przenosnych, dajac TTA praktyczna przewage nad niektorymi konkurencyjnymi formatami bezstratnymi. Otwartorodlowa implementacja referencyjna jest dostepna na licencji GNU GPL, zachecajac do adopcji przez spolecznosc i integracji z narzedziami zewnetrznymi. Choc nowsze kodeki, takie jak FLAC, zdobyly wieksza czesc rynku bezstratnego audio, TTA nadal sluzy uzytkownikom cenioacym jego prostote i transparentna kompresje.