Konwerter DV na WebM

DV (Digital Video) to standard nagrywania i kompresji wideo opracowany przez wspolprace glownych producentow elektroniki, sformalizowany przez konsorcjum HD Digital VCR Conference, w sklad którego wchodzili Sony, Panasonic, JVC, Philips i Toshiba. Specyfikacja zostala sfinalizowana pod koniec 1994 roku, a produkty konsumenckie zaczely sie pojawisc w 1995, ustanawiajac DV jako pierwszy szeroko przyjety cyfrowy format nagrywania dla konsumenckiej i polprofesjonalnej produkcji wideo. DV stosuje kompresje wylacznie wewnatrzramkowa z kodowaniem dyskretna transformata kosinusowa, kompresujac kazda klatke niezaleznie przy stalej szybkosci transmisji ok. 25 Mbps dla tresci o standardowej rozdzielczosci. Podejscie to oznacza, ze kazda klatka jest kompletnym obrazem, co czyni material DV szczegolnie latwym w montazu, poniewaz dowolna klatka moze sluzyc jako czysty punkt ciecia bez zlozonych zaleznosci dekodowania wystepujacych w formatach miedzyramkowych, takich jak MPEG. Format nagrywa wideo w rozdzielczosci 720x480 (NTSC) lub 720x576 (PAL) z podprobkowaniem chrominancji 4:1:1 lub 4:2:0. Warianty profesjonalne, w tym DVCPRO opracowany przez Panasonic i DVCAM przez Sony, oferuja zwiekszona odpornosc i wyzsza jakosc chrominancji do zastosowan nadawczych. Kasety DV staly sie dominujacym nosnikiem zapisu dla niezaleznych filmowcow, dziennikarzy i rejestratorow wydarzen pod koniec lat 90. i na poczatku lat 2000., zdobywajac trwala reputacje niezawodnego formatu akwizycji.

WebM to otwarty, wolny od tantiem format kontenera multimedialnego opracowany przez Google i zaprezentowany na konferencji Google I/O w maju 2010 roku. Format laczy kontener Matroska (podzbior MKV) z kodekami wideo VP8 lub VP9 i kodekami audio Vorbis lub Opus, tworzac calkowicie otwarty stos medialny zaprojektowany specjalnie do uzytku w sieci. Google wydal WebM wraz z kodekiem VP8 na permisywnej licencji w stylu BSD, usuwajac bariery patentowe i tantiemowe, ktore utrudnialy adopcje H.264 dla otwartego wideo w internecie. Kontener WebM dziedziczy efektywna strukture binarna Matroska, ograniczajac ja do profili zoptymalizowanych pod siec, zapewniajac szybkie parsowanie i lekka implementacje w przegladarkach. WebM z VP9 osiaga efektywnosc kompresji konkurencyjna z H.264 High Profile i zblizajaca sie do HEVC, co czyni go praktycznym do dostarczania wideo wysokiej jakosci przy zmniejszonej przepustowosci. Glowne przegladarki internetowe, w tym Chrome, Firefox, Edge i Opera, obsluguja natywne odtwarzanie WebM, a YouTube uzywa VP9 w WebM jako jednego z glownych formatow dostarczania znacznej czesci swoich tresci. Format obsluguje funkcje takie jak przezroczystosc kanalu alfa w wideo, co czyni go cennym do kompozycji grafiki internetowej i nakladek. Ostatnio WebM zostal rozszerzony o obsluge wideo AV1, kontynuujac swoja ewolucje jako nosnik adopcji otwartych kodekow. Polaczenie konkurencyjnej kompresji, zerowych kosztow licencyjnych i uniwersalnej obslugi przegladarek czyni WebM kamieniem wegielnym wolnej od tantiem dostawy multimediow w sieci.