Konwerter TOD do WMA

TOD to format nagrywania wideo w wysokiej rozdzielczosci opracowany przez JVC i wprowadzony w 2007 roku wraz z seria kamer Everio GZ-HD7. Sluzac jako odpowiednik HD standardoworozdzielczosciowego formatu MOD, pliki TOD zawieraja dane strumienia transportowego MPEG-2 z wideo H.264/AVC kodowanym w rozdzielczosci do 1920x1080 z przeplotem, sparowane z audio AC-3 (Dolby Digital). Format zostal opracowany, gdy JVC przechodzil ze swoim seriom kamer Everio ze standardowej do wysokiej rozdzielczosci, zapewniajac format nagrywania rownowazacy jakosc HD z praktycznymi rozmiarami plikow dla dyskow twardych i kart pamieci uzywanych jako nosniki zapisu. Pliki TOD wykazuja strukturalne podobienstwa do strumienia transportowego MPEG-2 stosowanego w zastosowaniach nadawczych, co czyni je kompatybilnymi z wieloma profesjonalnymi i konsumenckimi narzedziami wideo obslugujacymi tresci strumienia transportowego. JVC organizowal nagrania TOD w strukturze katalogow zawierajacej pliki metadanych do zarzadzania klipami, odzwierciedlajac podejscie uzywane dla plikow MOD, ale dostosowane do parametrow tresci HD. Format nagrywa przy szybkosciach transmisji wystarczajacych dla konsumenckiego wideo wysokiej rozdzielczosci, typowo od 15 do 27 Mbps w zaleznosci od ustawienia jakosci nagrywania wybranego w kamerze. Choc TOD jest specyficzny dla produktów JVC i zostal ostatecznie zastapiony przez szerzej przyjete formaty, takie jak AVCHD, pozostaje istotny dla wlascicieli kamer JVC Everio HD, ktorzy potrzebuja dostepu, edycji lub konwersji swoich nagranych materialow za pomoca wspolczesnego oprogramowania wideo.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.