Konwerter TOD do WAV

TOD to format nagrywania wideo w wysokiej rozdzielczosci opracowany przez JVC i wprowadzony w 2007 roku wraz z seria kamer Everio GZ-HD7. Sluzac jako odpowiednik HD standardoworozdzielczosciowego formatu MOD, pliki TOD zawieraja dane strumienia transportowego MPEG-2 z wideo H.264/AVC kodowanym w rozdzielczosci do 1920x1080 z przeplotem, sparowane z audio AC-3 (Dolby Digital). Format zostal opracowany, gdy JVC przechodzil ze swoim seriom kamer Everio ze standardowej do wysokiej rozdzielczosci, zapewniajac format nagrywania rownowazacy jakosc HD z praktycznymi rozmiarami plikow dla dyskow twardych i kart pamieci uzywanych jako nosniki zapisu. Pliki TOD wykazuja strukturalne podobienstwa do strumienia transportowego MPEG-2 stosowanego w zastosowaniach nadawczych, co czyni je kompatybilnymi z wieloma profesjonalnymi i konsumenckimi narzedziami wideo obslugujacymi tresci strumienia transportowego. JVC organizowal nagrania TOD w strukturze katalogow zawierajacej pliki metadanych do zarzadzania klipami, odzwierciedlajac podejscie uzywane dla plikow MOD, ale dostosowane do parametrow tresci HD. Format nagrywa przy szybkosciach transmisji wystarczajacych dla konsumenckiego wideo wysokiej rozdzielczosci, typowo od 15 do 27 Mbps w zaleznosci od ustawienia jakosci nagrywania wybranego w kamerze. Choc TOD jest specyficzny dla produktów JVC i zostal ostatecznie zastapiony przez szerzej przyjete formaty, takie jak AVCHD, pozostaje istotny dla wlascicieli kamer JVC Everio HD, ktorzy potrzebuja dostepu, edycji lub konwersji swoich nagranych materialow za pomoca wspolczesnego oprogramowania wideo.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.