Konwerter FSSD do AAC

FSSD to surowy format audio wywodzacy sie z klasycznego ekosystemu Macintosh, gdzie urzadzenie MacRecorder firmy Farallon Computing (1988) przechowywalo zdigitalizowany dzwiek jako 8-bitowe PCM bez znaku w wpisach resource fork oznaczonych kodem typu 'FSSD'. We wspolczesnych narzedziach do przetwarzania dzwieku, takich jak SoX, FSSD jest traktowany jako alias dla formatu u8 (8-bitowy bez znaku) — plikow bez naglowka zawierajacych plaski strumien jednobajtowych probek amplitudy, gdzie kazda wartosc od 0 do 255 reprezentuje poziom dzwieku, a 128 stanowi punkt srodkowy. Poniewaz nie ma naglowka, parametry odtwarzania, takie jak czestotliwosc probkowania i liczba kanalow, musza byc podane zewnetrznie. Oryginalny MacRecorder zwykle rejestrowal przy czestotliwosciach do 22 kHz w trybie mono, choc dowolna czestotliwosc probkowania jest poprawna podczas interpretacji surowych danych. FSSD i jego skompresowany odpowiednik HCOM (dodajacy kompresje Huffmana do tych samych danych bazowych) byly standardowymi formatami audio wczesnych multimediow Mac: stosy HyperCard, edukacyjne CD-ROM-y i dzwieki systemowe z konca lat 80. i poczatku lat 90. opieraly sie w duzej mierze na tym kodowaniu. Zaleta surowego formatu FSSD jest trywialna latwosc parsowania — bez narzutu kontenera dane audio zaczynaja sie od bajtu zerowego i moga byc odczytane przez dowolne narzedzie zdolne do przetwarzania 8-bitowego PCM bez znaku. Historyczne znaczenie formatu sprawia tez, ze jest on praktycznie istotny dla archiwistow cyfrowych: konwersja nagran FSSD do nowoczesnych kontenerow, takich jak WAV, zachowuje oryginalna zawartosc audio bezstratnie, poniewaz surowe probki wymagaja jedynie dodania naglowka, a nie transkodowania.

AAC (Advanced Audio Coding) to nastepca formatu MP3, standaryzowany przez ISO/IEC jako czesc specyfikacji MPEG-2, a pozniej rowniez MPEG-4. Opracowany wspolnie przez Fraunhofer, Dolby, Sony, Nokie i AT&T, AAC zapewnia wyzsza jakosc dzwieku przy rownowaznyn lub nizszym bitrate — strumien AAC o przepustowosci 96 kbps zwykle dorownuje jakoscia plikowi MP3 przy 128 kbps. Kodek wykorzystuje zmodyfikowana dyskretna transformate kosinusowa w polaczeniu z zaawansowanym modelowaniem psychoakustycznym i ksztaltowaniem szumu czasowego. AAC sluzy jako domyslny format audio w ekosystemie Apple (iTunes, iPhone, iPad), na YouTube oraz w wielu serwisach streamingowych. Pierwsza zaleta jest doskonala efektywnosc kompresji — wysoka wiernosc dzwieku przy znacznie mniejszym zuzyciu pamieci i przepustowosci. Po drugie, format obsluguje czestotliwosci probkowania od 8 kHz do 96 kHz oraz do 48 kanalow, co pozwala na zastosowania od rozmow glosowych po dzwiek przestrzenny surround. Po trzecie, szerokie wdrozenie przez Apple i innych producentow gwarantuje, ze praktycznie kazde wspolczesne urzadzenie, przegladarka i odtwarzacz multimedialny obsluguje AAC natywnie, bez dodatkowych wtyczek.