Konwerter FSSD do DTS

FSSD to surowy format audio wywodzacy sie z klasycznego ekosystemu Macintosh, gdzie urzadzenie MacRecorder firmy Farallon Computing (1988) przechowywalo zdigitalizowany dzwiek jako 8-bitowe PCM bez znaku w wpisach resource fork oznaczonych kodem typu 'FSSD'. We wspolczesnych narzedziach do przetwarzania dzwieku, takich jak SoX, FSSD jest traktowany jako alias dla formatu u8 (8-bitowy bez znaku) — plikow bez naglowka zawierajacych plaski strumien jednobajtowych probek amplitudy, gdzie kazda wartosc od 0 do 255 reprezentuje poziom dzwieku, a 128 stanowi punkt srodkowy. Poniewaz nie ma naglowka, parametry odtwarzania, takie jak czestotliwosc probkowania i liczba kanalow, musza byc podane zewnetrznie. Oryginalny MacRecorder zwykle rejestrowal przy czestotliwosciach do 22 kHz w trybie mono, choc dowolna czestotliwosc probkowania jest poprawna podczas interpretacji surowych danych. FSSD i jego skompresowany odpowiednik HCOM (dodajacy kompresje Huffmana do tych samych danych bazowych) byly standardowymi formatami audio wczesnych multimediow Mac: stosy HyperCard, edukacyjne CD-ROM-y i dzwieki systemowe z konca lat 80. i poczatku lat 90. opieraly sie w duzej mierze na tym kodowaniu. Zaleta surowego formatu FSSD jest trywialna latwosc parsowania — bez narzutu kontenera dane audio zaczynaja sie od bajtu zerowego i moga byc odczytane przez dowolne narzedzie zdolne do przetwarzania 8-bitowego PCM bez znaku. Historyczne znaczenie formatu sprawia tez, ze jest on praktycznie istotny dla archiwistow cyfrowych: konwersja nagran FSSD do nowoczesnych kontenerow, takich jak WAV, zachowuje oryginalna zawartosc audio bezstratnie, poniewaz surowe probki wymagaja jedynie dodania naglowka, a nie transkodowania.

DTS (Digital Theater Systems) to wielokanalowy kodek audio pierwotnie zaprojektowany dla dzwieku kinowego, obecnie standard w systemach kina domowego i na plytach Blu-ray. Opracowany przez DTS, Inc. i po raz pierwszy zaprezentowany w kinie wraz z filmem Park Jurajski w 1993 roku, technologia dostarcza do 5.1 dyskretnych kanalow dzwieku przestrzennego przy szybkosciach transmisji zwykle od 768 kbps do 1,5 Mbps. W odróznieniu od konkurencyjnych kodekow opieranych na agresywnym modelowaniu psychoakustycznym, DTS przydziela wyzszy budzet danych kazdemu kanalowi, zachowujac drobniejsze detale przestrzenne i dynamike cichych fragmentow. Format koduje dzwiek za pomoca podpasmowego ADPCM w polaczeniu z kwantyzacja wektorowa, tworzac percepcyjnie bogaty obraz dzwiekowy. Jego rozszerzony wariant, DTS-HD Master Audio, dodaje bezstratna warstwe rozszerzajaca, zapewniajac dokladnosc bit-po-bicie do 24-bit/192 kHz. Kluczowe atuty to szeroka obsluga sprzetowa w amplitunerach AV, konsolach do gier i systemach informacyjno-rozrywkowych w samochodach, a takze solidna korekcja bledow maskujaca drobne problemy z plyty lub strumienia. Dla kazdego, kto pracuje z tresciami wielokamalowymi przeznaczonymi na nosniki fizyczne lub streaming wysokiej jakosci, DTS oferuje sprawdzona sciezke od miksu studyjnego do salonu.