Konwerter FSSD na OGG

FSSD to surowy format audio wywodzacy sie z klasycznego ekosystemu Macintosh, gdzie urzadzenie MacRecorder firmy Farallon Computing (1988) przechowywalo zdigitalizowany dzwiek jako 8-bitowe PCM bez znaku w wpisach resource fork oznaczonych kodem typu 'FSSD'. We wspolczesnych narzedziach do przetwarzania dzwieku, takich jak SoX, FSSD jest traktowany jako alias dla formatu u8 (8-bitowy bez znaku) — plikow bez naglowka zawierajacych plaski strumien jednobajtowych probek amplitudy, gdzie kazda wartosc od 0 do 255 reprezentuje poziom dzwieku, a 128 stanowi punkt srodkowy. Poniewaz nie ma naglowka, parametry odtwarzania, takie jak czestotliwosc probkowania i liczba kanalow, musza byc podane zewnetrznie. Oryginalny MacRecorder zwykle rejestrowal przy czestotliwosciach do 22 kHz w trybie mono, choc dowolna czestotliwosc probkowania jest poprawna podczas interpretacji surowych danych. FSSD i jego skompresowany odpowiednik HCOM (dodajacy kompresje Huffmana do tych samych danych bazowych) byly standardowymi formatami audio wczesnych multimediow Mac: stosy HyperCard, edukacyjne CD-ROM-y i dzwieki systemowe z konca lat 80. i poczatku lat 90. opieraly sie w duzej mierze na tym kodowaniu. Zaleta surowego formatu FSSD jest trywialna latwosc parsowania — bez narzutu kontenera dane audio zaczynaja sie od bajtu zerowego i moga byc odczytane przez dowolne narzedzie zdolne do przetwarzania 8-bitowego PCM bez znaku. Historyczne znaczenie formatu sprawia tez, ze jest on praktycznie istotny dla archiwistow cyfrowych: konwersja nagran FSSD do nowoczesnych kontenerow, takich jak WAV, zachowuje oryginalna zawartosc audio bezstratnie, poniewaz surowe probki wymagaja jedynie dodania naglowka, a nie transkodowania.

OGG Vorbis to otwarty, wolny od tantiem stratny kodek audio wewnatrz kontenera Ogg, oba opracowane przez Xiph.Org Foundation. Vorbis zostal zaprojektowany jako wolna od patentow alternatywa dla MP3 i AAC, wykorzystujac zmodyfikowana dyskretna transformate kosinusowa (MDCT) z kodowaniem o zmiennej szybkosci transmisji, ktore dostosowuje sie do zlozonosci sygnalu w kazdej ramce. Slepotesty sluchowe konsekwentnie wykazuja, ze Vorbis zapewnia jakosc percepcyjna dorownujaca lub przewyzszajaca MP3, szczegolnie w zakresie 96-192 kbps. Format obsluguje czestotliwosci probkowania od 8 kHz do 192 kHz i od 1 do 255 kanalow, pokrywajac wszystko — od mono mowy po miksy surround. Wyrozniajaca zaleta jest calkowity brak oplat licencyjnych — twoorcy gier, platformy streamingowe i producenci sprzetu moga implementowac Vorbis bez koniecznosci placenia tantiem. Spotify przez lata polegal na Vorbis jako glownym kodeku streamingowym wlasnie z tego powodu. Format radzi sobie tez z degradacja jakosci przy niskich szybkosciach transmisji bardziej elegancko niz wielu konkurentow, dlatego pozostaje popularny w grach wideo, gdzie pamiec jest ograniczona, a tysiace efektow dzwiekowych rywalizuja o miejsce. VLC, Firefox, Chrome i Android zapewniaja natywne dekodowanie Vorbis.