Konwerter PVF na WMA

PVF (Portable Voice Format) to prosty format plikow audio zaprojektowany do przechowywania wiadomosci glosowych w systemach telefonicznych opartych na Linuksie, przede wszystkim ISDN4Linux i jego aplikacji poczty glosowej vbox. Format wylonil sie z europejskiego ekosystemu ISDN konca lat 90., gdy serwery Linux coraz czesciej obslugiwaly centralki PBX i automatyczne sekretarki na cyfrowych liniach telefonicznych. Pliki PVF przechowuja surowe 16-bitowe probki PCM ze znakiem przy czestotliwosci 8000 Hz mono, poprzedzone minimalnym naglowkiem tekstowym okreslajacym format danych i kolejnosc bajtow. Ta celowa prostota jest jedna z glownych zalet formatu — bez kompresji i z czytelnym naglowkiem pliki PVF sa trywialnie latwe do parsowania, potokowania i manipulowania standardowymi narzedziami Unix. Czestotliwosc 8 kHz odpowiada wymogowi Nyquista dla mowy o szerokosci pasma telefonicznego (300-3400 Hz), co czyni PVF naturalnym formatem posrednim dla potokow przetwarzania glosu. Kolejna zaleta jest przenosnosc miedzy architekturami: wyrazna deklaracja kolejnosci bajtow oznacza, ze pliki PVF przechodzaa miedzy systemami big-endian i little-endian bez niejednoznacznosci. Zestaw narzedzi audio SoX zapewnia natywna obsluge odczytu i zapisu PVF, umozliwiajac bezproblemowa konwersje do nowoczesnych formatow.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.