Konwerter MAUD do WAV

MAUD to format plikow audio opracowany przez MacroSystem dla platformy Commodore Amiga, wprowadzony na poczatku lat 90. jako czesc narzedzi do produkcji cyfrowego wideo i audio. Zbudowany na architekturze blokowej Amiga IFF (Interchange File Format), pliki MAUD organizuja dane w wyraznie oddzielone bloki — MHDR dla naglowka, MDAT dla danych probek i opcjonalne bloki adnotacji na metadane. Format obsluguje konfiguracje mono i stereo z glebiami bitowymi 8 lub 16 bitow i czestotliwosciami probkowania do 48 kHz, co stanowilo profesjonalne specyfikacje na sprzecie Amigi. Dostepne sa zarowno podpisane liniowe PCM, jak i kodowania A-law/mu-law, oferujace wybor miedzy wiernoscia a rozmiarem pliku. MAUD byl uzywany glownie w spolecznosci produkcji wideo na Amidze, gdzie karty MacroSystem Retina i VLab Motion wymagaly zsynchronizowanego audio, ktorego standardowy format 8SVX nie mogl zapewnic. Obsluga konwersji istnieje dzis dzieki SoX i libsndfile, co gwarantuje odzyskiwalnosc historycznych produkcji na Amidze. Trzy wyrozniajace sie zalety to: przejrzysta struktura oparta na IFF, ktora moze nawigowac dowolny parser obslugujacy bloki, 16-bitowe stereo wyprzedzajace typowe mozliwosci audio Amigi oraz lekki narzut pozostawiajacy maksimum mocy procesora na rendering wideo.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.