Konwerter SLN na WAV

SLN (Signed Linear) to surowy format audio bez naglowka, przechowujacy 16-bitowe probki liniowe PCM ze znakiem przy 8000 Hz mono, najscislej powiazany z Asterisk — otwartorodlowym systemem PBX opracowanym przez Digium (obecnie Sangoma Technologies). W ramach Asteriska SLN sluzy jako natywna wewnetrzna reprezentacja audio: kazda operacja transkodowania kodekow przechodzi przez signed linear jako etap posredni. To czyni SLN kregoslupem architektury translacji kodekow Asteriska. Format nie zawiera nic oprocz surowych probek — zadnych naglowkow, metadanych ani ramkowania — wiec parametry musza byc znane z gory. Choc ten brak samoopisu moze wydawac sie ograniczajacy, jest w rzeczywistosci zaleta w telefonii, gdzie format probek jest ustalony konwencja, a kazdy bajt narzutu ma znaczenie przy tysioacach rownoczesnych kanalow. Czestotliwosc 8000 Hz jest zgodna ze standardem G.711 dla tradycyjnej telefonii, obejmujac pelne pasmo glosowe 300-3400 Hz. Asterisk obsluguje rowniez rozszerzone warianty (sln16, sln32, sln48) dla audio szerokopasmowego. Pliki SLN nie wymagaja dekodowania — jedynie bezposredniego mapowania pamieci — co czyni je idealnymi do miksowania w czasie rzeczywistym, konferencji i odtwarzania promptow w srodowiskach VoIP o wysokiej gestoosci.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.