Konwerter TTA na WAV

TTA (True Audio) to bezstratny kodek kompresji audio w czasie rzeczywistym opracowany przez Aleksandra Djourika, wywodzacy sie z poczatku lat 2000. Format rekonstruuje oryginalny strumien PCM bit-po-bicie przy dekodowaniu, gwarantujac, ze zaden szczegol dzwiekowy nie zostanie utracony podczas przechowywania czy transferu. TTA obsluguje zarowno standardowe audio jakosci CD, jak i tresci o wysokiej rozdzielczosci do 32-bitowych probek calkowitych, co czyni go odpowiednim zarowno do codziennego sluchania, jak i profesjonalnej archiwizacji. Szybkosc przetwarzania jest jednym z okreslajacych atutow TTA — kodek osiaga szybkie kodowanie i dekodowanie bez duzych wymagan wobec procesora, pozostajac lekkim nawet na starszym sprzecie. Struktura pliku obsluguje tagi metadanych ID3v1, ID3v2 i APEv2, wiec informacje o sciezkach i grafika albumow podrózuja wraz z audio. Obsluga sprzetowa pojawila sie w kilku odtwarzaczach przenosnych, dajac TTA praktyczna przewage nad niektorymi konkurencyjnymi formatami bezstratnymi. Otwartorodlowa implementacja referencyjna jest dostepna na licencji GNU GPL, zachecajac do adopcji przez spolecznosc i integracji z narzedziami zewnetrznymi. Choc nowsze kodeki, takie jak FLAC, zdobyly wieksza czesc rynku bezstratnego audio, TTA nadal sluzy uzytkownikom cenioacym jego prostote i transparentna kompresje.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.