Konwerter VOC na WAV

VOC (Creative Voice) to kontener cyfrowego audio opracowany przez Creative Technology i wprowadzony wraz z oryginalna karta Sound Blaster w 1989 roku. Sluzyl jako natywny format audio dla rodziny Sound Blaster w epoce DOS, kiedy sprzet Creative dominowal w dziedzie PC audio. Pliki VOC sa oparte na blokach: kazdy plik sklada sie z typowanych blokow danych, ktore moga przenosic 8-bitowe PCM bez znaku, 4-bitowe i 2,6-bitowe Creative ADPCM, 16-bitowe PCM ze znakiem, a takze audio zakodowane w A-law i mu-law. Struktura blokowa obsluguje rowniez interwaly ciszy, petle powtorzen i punkty znacznikowe, dajac twoorcom gier precyzyjna kontrole nad odtwarzaniem dzwieku. Istotna zaleta bylo dekodowanie na poziomie sprzetu — karty Sound Blaster mogly odtwarzac dane VOC bezposrednio przez transfer DMA, zwalniajac procesor do innych zadan w epoce, gdy cykle procesora byly na wage zlota. Format byl szeroko stosowany w grach DOS od id Software, Sierra i LucasArts. Wraz z rozwojem Windowsa i formatu WAV VOC stopniowo wypadl z glownego nurtu, lecz pozostaje wazny dla zachowania retro gier i dla kazdego, kto pracuje z archiwalnymi zbiorami audio z ery PC.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.